Haberlere bakmak bile içimden gelmiyor. Önüme düşüyor tek tek bölgeden, diğer illerden, doktor, öğretmen, kiminin babası, eşi, çocuğu, abisi ve covid 19 ölümleri. O Turkuaz tabloda eksik, yanlış ve az diye tartışılıp durulan sayıların birer sayıdan ibaret olmadığına dair hikayeler düşüyor ekrana. Kimimiz okuyup geçiyor, kimimiz umursamaz eda ile ahkam kesmekle meşgul, Işıkları hiç sönmeyen hastanelerin doluluk kapasiteleri yazılıyor, plazma arayanların mesajları, yoğun bakım yatağı arayan hasta yakınları doktorların tweetleri. Penceremden izlediğim arkası gelmeyen düğün konvoyları, vestiyerde biriken düğün davetiyeleri, gitsen bir dert, gitmesen sitem halleri. Ekranlarda hala iyi gidiyoruz açıklamaları faz3 tartışmaları. Bak canım kardeşim, canım halkımız ölüyoruz diyorlar bilmem farkında mısın, senin umursamaz hallerin, burnun açık gezmelerin, işin gücün yokken sokakta tatilde salinmalarin farkındamısın, hergun çember daralıyor. Sadece sitemim sana değil kardeşim, tedbir almayan sen üç kuruşluk kar adına sesini çıkarmayanlarada sitemim. Sadece ne halkla ne devletin yasağıyla olmuyor anladık. Geçim derdi büyük boynum kıldan ince kabul ama, ya o boş kalabalıklar; bari sen otur ve iki gözüm. Bak emeklisin hala maskesiz sokaktasın, bak genç arkadaşım okulun kapalı işin yok bı otur bana birşey olmaz deme 15 yaşında kaybedildi bir hafta önce bir çocuğumuz, 27 yaşında ve bir yaşında bebeği olan kaybetti hayatını buralarda. Bir alın aklınızı başınıza anlaşıldı el elde el boştayız. O zaman sen dikkat et ikigözüm; otur işin yoksa evde, çıkacaksan tak maskeni, ayarla mesafeni yıka elini yanmasın içimiz dışımız.
TTB açıklama yapıyor 8 günde 8 Dr hayatını kaybetti. Yetkililer 2 pik geldi diyor bizimse hala maskelerimiz çene altında.
Işıkları hiç sönmeyen hastanelerin doluluk kapasitelerine birçare olalım
İlk yorum yazan siz olun