Sevgili okurlar ve değerli dostlar, daha önce tanıklık ettiğim sadece acı, kan ve gözyaşına sebep olan savaşlardan dolayı yazıma galibi olmayan ve insanlık dışı olan savaşı konu etmeyi istemediğim gibi yazmayı da tercih etmezdim. Geçen hafta yazımın son bölümünü yazarken başlayan savaşın Türkiye’de özellikle yaratacağı ekonomik bir iki konuya değinerek bitirmiştim.
Yazının başlığında belirttiğim gibi çekirge (Çekirge 3 sıçradı ve hesap şaştı) bu da ne? diye soranlarınız var biliyorum. Rusya yada Putin demek daha doğru belki, çünkü savaş Rusya’nın değil bana göre Putin’in savaşı olduğunu düşündüğüm için böyle devam ediyorum. Çekirgenin ilk sıçramasında 2008 de Gürcistan’da yaptıklarına yeterli tepki gelmediğini gördü, ardından ikinci sıçramayı 2014’e Kırım’ı ilhak etti yine yeterli karşılık bulamayınca ve Amerika ile Avrupa ülkeleri arasındaki düşük gerginliği de fırsat bilerek Rusya imparatorluğu hayali ile  3 kez sıçrayarak Ukrayna’da hükümeti değiştirmek ve boyunduruğuna almak isteyince karşı dirençte hesap şaştı. 
Yanıbaşında olan bir ülkede olabileceklerle ilgili yapılan hesap hatası yaptı. Bunun karşısında da Nato, AB ve hatta diğer ülkeler birleşerek önümüzdeki yıllarda Türkiye’de de etkisini göreceğimi bir yaptırım zinciri oluştu. Türkiye’den kastım elbette Rusya’dan yapılan ithalat ve Rusya’ya yapılan ihracat ile ve en önemlisi fakirleşecek ülkeden beklenen turizmin çok çok azalacak hatta neredeyse bitecek olması ciddi sıkıntılara sebep olacak. 
Ha şunuda belirtmek ve unutmamak lazım ki neredeyse bütün ülkeler nükleer füze başlıklarına en çok sahip olan bir dünya ülkesi başında hukukçu bir komedyenin olduğu Ukrayna’ya 24 saat bile ömür biçmedi ki başta herkes şok içerisinde ne olduğunu anlamaya çalıştı. Ki o komedyen herkesin gözlerinin içine bakarak en önde ülkesini korumaya kalkınca ve 18-80 yaş arasında değişen kadın, erkek, genç, yaşlı insanların molotof kokteylleri yaptığı ve evlerini ülkelerini savunmak için karşı koyduğu bir savaştan Rusya’nın istediği başarıyı elde edemeyeceğini düşünüyorum açıkçası. Ve sadece Suriye ile Venezuela’nın desteğini alan bir ülkenin aksine başarısızlığının çok konuşulacağı hatta en çok korktuğu demokrasinin en önemli taşların döşenmesindeki en önemli taş olacağı gibi duruyor bu savaş.
Savaş adı bile ürpertici olan bu iğrenç şey yine özellikle başta kadınları ve çocukları etkiledi. Yüzbinlerle belirtilen insanın evinden yurdundan uzaklaşmasına, kan ve gözyaşlarına sebep oldu. Hafızamı biraz zorlayıp filmi geri sardığımda şahitlik ettiğim 1990 lı yıllara kadar 10 yıl devam Irak-İran, Halepçe katliamı, 2004 teki Irak, 2011 deki Suriye iç savaşında, Şengal’de gördüğüm bütün çocuk ve kadın resimleri Ukrayna’dakilerle aynıydı. Korku, gözyaşı ve acının rengi de fotoğrafları da aynıydı. 
Galibi olmayan savaşların bir daha hiçbir coğrafyada yaşanmaması dileğiyle.