Sana olan sevgimi, hayranlığımı ve minnetimi tüm dünyaya haykırmak istiyorum An-Ne..
Hayat, bazen sessiz bir boşluk bırakır geriye. Birkaç aydır sessizim ve de sensiz… Kalemim sustu, kelimeler boğazımda düğümlendi. Bugün ilk kez yazıyorum yeniden. Ve ilk sözüm yine sana… Bugün, yazacağım ilk satırlar senin için olacak An-Ne.. Çünkü sen, suskunluğumun da, gücümün de en derin yerindesin. Sana, bana bıraktığın değerler için, bana gösterdiğin güç için sonsuza kadar minnetle teşekkür etmek istiyorum çünkü.
Senden sonra, kalabalıkta annesini gerçekten kaybetmiş bir çocuğun çığlığı kaldı yüreğimde. Yönümü kaybetmenin çaresizliği, güvende hissettiğim limanın acı kaybı ile yüzleştim. Ve daha günlerce yazarak sıralayabileceğim buhranlar kaldı bana, sen kalmayınca. Bunlar benim kendimde bulduklarımdı seni kaybettikten sonra. Ama biliyorum, ikimize de haksızlık ediyordum ve dönüp senin bana bıraktıklarına sarıldım. Çünkü beni ben yapan “SEN” ve bende büyüttüğün değerlerindi.
Sen bana, imkânsızlıklarla dolu bir dünyada bile dimdik durmayı öğrettin. Kadın olmanın sadece fiziksel bir tanım olmadığını, cesaret, özgüven ve kararlılıkla yoğrulmuş bir duruş olduğunu bana SEN gösterdin. Hep yanımda oldun; sadece koruyup kollamakla kalmadın tabii ki, bana kendi kanatlarımı açmayı, cesaretle kendi yolumu çizip yürümeyi yine “SEN” öğrettin. “Haya etmenin; her makamdan, mirastan ve servetten daha üstün olduğunu öğrettin… Sen bana sadece büyümeyi değil, güçlü olmayı öğrettin. Hayatım boyunca taşıyacağım bir özgüven, bir duruş ve bir gücü miras bıraktın. Öyle kolay değil, herkes bilmez… Ama sen bilirdin. “İnsanın gücü içindedir, başkasında değil” derdin ve son nefesine kadar gösterdin mücadelenle.. Çünkü sen benim en sevdiğim “BİLGE KADIN’ımdın”…
“Kızım, kimseye muhtaç olmayacaksın: okuyacaksın ve güçleneceksin. Zorlanmadan olmaz, ağzındaki lokmayı bile çiğnemeden yutamazsın.. Bu yüzden mücadele her zaman olacak hayatında ” demiştin. Hâlâ kulağımda o sözlerin. Benim içimde koca bir dağ gibi duruyor hâlâ. Düşecek gibi olduğum her an, tutup kaldırıyor beni.
Seni özlüyorum deli gibi hem de.. ama hiç durmadan akan zaman bizi birbirimize yaklaştırıyor. Bu da en büyük tesellim.. Senin gibi yaş almak istiyorum hayatı yaşarken: Sabırla, ağırbaşlılıkla, her zaman dik durarak.. Saçlarım seninki gibi asil bir masumiyetle beyazlasın, kızıl beyaz saçlar en az seninki kadar yakışsın yüzüme istiyorum. Yaş aldıkça sesindeki naiflik, o bilge tavrın bana da geçsin istiyorum. Her haline şükreden, hayatın her zerresini teslimiyetle yaşayarak tevekkül eden, mahalleye en uzak mesafedekini bile komşu kabul edip sorumluluk alan, yoluna düşen herkese öyle de, böyle de el uzatmış olan, seninle dolup taşan bir “SEN” olmak istiyorum.. Ben de senin gibi güçlü, sevgi dolu ve kararlı bir kadın olarak yaşamaya devam etmek istiyorum..
An-NEE, seni kaybetmek hayatımın en zor deneyimlerinden biri oldu. Ama sen benim kalbimde, yürüyüşümde, sözümde, kalemimde hep olacaksın, hep benimle yaşayacaksın.. Sevginden aldığım cesaret, hep yol arkadaşım olacak.. Senin mirasın; her nefesimde, her adımımda bana yol gösterecek çünkü..
Teşekkür ederim... Dolu dolu, buram buram “ANNE” olduğun için. İliklerime kadar bana Annem’i hissettirdiğin için. Hayatın bana sunduğu tüm zorluklar karşısında bana güç verdiğin için. Bana inandığın, ben sevgi dolu büyüttüğün için.
Varlığın o kadar güzeldi ki..Ann-NNee
Seni özlemle ve minnetle anıyorum.
Her zaman senin kızın
Lilav…